Raptory z Rajskiej Wyspy

 Green biegła przez jakąś dziwną wyspę, w powietrzu czuła zapachy swoich towarzyszy. Świeciło słońce i Green musiała przyznać, że to nawet miłe gdy leciutki wietrzyk muskał jej pysk i bok. Green z uśmiechem zaczęła po kamieniach przeskakiwać  huczącą rzekę. Gdy jeż się zmęczyła bieganiem usiadła i powąchała powietrze, cisza i spokój bez kwików na wszystko narzekającej Spirit ani bez ciągłego uganiania się za Odvachu były miłą odmianą. Uśmiechnięta Green polizała z uczuciem swój ogon. -Piękna wyspa prawda?- Usłyszała za sobą znajomy głos. -Mama! -Zawołała odwróciwszy głowę. Emma stojąca za nią kiwnęła głową. Green natychmiast wstała i podbiegła do brązowej raptorki wtulając głowę w jej pierś. -Mmm.. mamo! -wymruczała przez łzy wzruszenia. -Ciii! Już dobrze jestem z tobą. -Wyszeptała Emma.  Green zebrała się wreszcie na odwagę aby zapytać. -Mmamo czy ja umarłam? -Zapytała ochryple. Mina Emmy spoważniała. -Nie mogę odpowiedzieć ci na to pytanie, musisz znaleźć odpowiedź sama...

 Spadając Green uświadomiła sobie, że pod nią jest drzewo. Było dość wysoko więc dinozaur musiał dołożyć starania by nie upaść na głowę i nie stracić przytomności. Na szczęście udało jej się wylądować na gałęzi, wiedziała, że nie ma dużo czasu więc zeskoczyła z niej na ziemię i pobiegła wołając Odvachu po imieniu. Lecz niestety stało się to czego się obawiała, dinozaur nie odpowiadał. Green wiedziała, że albo jej nie słyszy, albo specjalnie milczy żeby ją zdenerwować. W pewnej chwili Green zorientowała się, że czuje jak serce wali jej w piersi jak młot. -Co mogę zrobić? -Pomyślała. -Odvachu bywa czasem uparty ale to nie czas na wygłupy! -Krzyknęła. I wtedy przypomniało jej się, że może przenieść bombę i wrzucić ją do wody. Wzięła głęboki oddech i ruszyła za zapachem bomby i zapachu przestraszonej Boomerang. -Gdyby mama mnie teraz widziała -pomyślała, a w jej oczach zaczęły lśnić się łzy. Nagle zatrzymała się, w tym miejscu należało kopać aby znaleźć bombę. Green znowu westchnęła po...